دوم ؛ از مجموع كلمات لغويان و فقها استفاده مىشود كه غنا از مقولهء كيف عارض بر صوت ( آواز ) است و واژه‌ها و حروف دخلى در تحقق آن ندارند . بنابر اين ، غنا به صرف آواز به گونه‌اى ويژه ، بدون واژگان و كلمات نيز تحقق مىيابد . 2 غنا از منظر لغويان : لغويان از غنا تعاريفى مختلف كرده‌اند كه عبارت‌اند از : 1 . صوت . 3 مراد از صوت همان آواز با كيفيتى ويژه است كه برصدا عارض مىشود . 4 2 . صدايى كه بالابرده شود و پى در پى باشد . 5 مراد از پى در پى بودن صدا ، ترجيع ؛ يعنى در گلو گرداندن صدا است ؛ بدين شكل : آ ا آ ا آ ا آ ا . 6 برخى ترجيع را به نزديك كردن آهنگ حركات در صدا به يكديگر تعريف كرده‌اند كه تعبيرى ديگر از گرداندن صدا در گلو است . 7 3 . صداى طرب‌آور . 8 مراد از طرب ، سبكىاى است كه به سبب شدّت اندوه يا خوشحالى بر انسان عارض مىشود . 9 برخى ، طرب را به حالت و كيفيت عارض بر انسان ؛ يعنى لذت آميخته با درد ، تعريف كرده‌اند . 10 بعضى صداى طرب‌آور را ملازم با ترجيع دانسته‌اند 11 ( - - ) ترجيع ) . 4 . كشيدن صدا . 12 5 . در گلو گرداندن صدا . 13 معانى ديگرى نيز بيان شده كه به تعاريف ياد شده باز مىگردد . 14 برخى گفته‌اند : رسالت لغويان بيان ماهيت و حقيقت لغات نيست ؛ بلكه وظيفهء آنان شرح الاسم ؛ يعنى ترجمهء لفظى به لفظى ديگر است كه تا حدودى از اجمال لغت كاسته شود ، مانند تعريف « سعدانه » به گياهى . بنابر اين ، غرض لغويان در موضوع بحث ، بيان حدّ تام غنا نيست ؛ بلكه ترجمهء لفظ آن و اينكه غنا از مقولهء آواز است ، و تعريف آن را به عرف واگذار كرده‌اند . 15 غنا از منظر فقها : كلمات فقها نيز در تعريف غنا مختلف است كه در ذيل به مهم‌ترين آنها اشاره مىشود : 1 . كشيدن صدا همراه با گرداندن آن در گلو [ ترجيع ] در صورتى كه طرب‌آور باشد . اين تعريف به مشهور نسبت داده شده است . 16